0

Deneme #8

Bir önceki günün belirsizliği geçmişti. Vücudum fazlası ile yorgun zihnim ise sakin. Farklı bir galaksi de farklı bir ben olmayı hayal ediyordum. Fakat farklı şeyleri düşünemiyordum. O sıra sahil kenarında duran ağaca sırtımı yaslamış şekilde oturdum. Dalgalar kükremiş aslan gibi, bana doğru gelirken geri döndüklerinde benden bir parça alır gibiydiler. Yanlış insanlar, dostluklar, ilişkiler ve bu anıma kadar geçen boş zamanları alıp gidiyordu. Gidenler sadece zamanın olduğunu söyledi içlerinden biri. Diğerlerinin boş olduğunu, onların yalnızca amaç yerine araç olduklarını hatırlattı. Amacın zaman olduğunu onu iyi kullanmam gerektiğini tekrar tekrar bana fısıldadı.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir