0

Deneme #6

Farklı zamanlardaydık, sen gökyüzüne bakarken ben toprağa bakar dururdum. Zihnimde canlandırdığım cümlelerde hayat buldun. Tekrar tekrar seni okuyor ve can bulmaya çalışıyordum. Birden cümleler bitti ve güneş söndü. Artık göremez oldu tüm yaşam, kaplamıştı karanlık. Saçlarıma dokunan rüzgarın sesi de ürkütücü. Peki ama sen kimdin? Dudaklarıma bıraktığın o tarifsiz lezzet mi yoksa zihnimde dolanan hayali karakter mi?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir